Epikur
341–270 p.n.e. 4 wpisy
Biografia
Epikur był greckim filozofem, który założył jedną z wielkich szkół filozofii starożytnej. Urodził się w 341 roku p.n.e. na wyspie Samos w rodzinie ateńskiej i nauczał najpierw w Mitylenie i Lampsakos, zanim około 306 roku p.n.e. osiadł w Atenach. Kupił tam dom z ogrodem, a jego szkoła, zwana po prostu Ogrodem, żyła w nim jako wspólnota przyjaciół, otwarta, co było wówczas niezwykłe, dla kobiet i niewolników.
Nauczał, że przyjemność jest początkiem i celem szczęśliwego życia, lecz przez przyjemność rozumiał przede wszystkim brak bólu w ciele i niepokoju w duszy, osiągany przez proste życie, rozwagę i przyjaźń. Idąc za Demokrytem, twierdził, że wszystko składa się z atomów poruszających się w próżni, że bogowie nie mieszają się w sprawy ludzi i że śmierci, końca wszelkiego odczuwania, nie trzeba się bać. Z jego około trzystu ksiąg przetrwały tylko trzy listy, zbiór głównych poglądów i fragmenty, a jego naukę wyłożył rzymski poeta Lukrecjusz w poemacie O naturze rzeczy. Jego imię zaczęło później, całkiem niesłusznie, oznaczać zamiłowanie do dobrego jedzenia i zbytku.
- Cytaty 4