Alıntılar

İnsanın kendi içinde ne olduğu, yalnızken ona ne eşlik ettiği, kimsenin ona veremeyeceği ya da ondan alamayacağı şey, sahip olduğu her şeyden ve başkalarının gözünde ne olabileceğinden daha önemlidir.

İnsanı harekete geçiren var olma çabasıdır; ama varlığı güvence altına alındığında onunla ne yapacağını bilmez.

Her bireyin hayatı, bütünüyle ele alınıp yalnızca en önemli çizgileri öne çıkarılırsa, aslında her zaman bir trajedidir; ama ayrıntılarıyla yaşandığında bir komedi karakteri taşır.

İnsan mutluluğunun iki düşmanı acı ve can sıkıntısıdır.

Çok mutsuz olmamanın en emin yolu, çok mutlu olmayı beklememektir.

Güçlükleri yenmek, varoluşun bütün sevincini tatmaktır.

Bilge kişi hazzı değil, acıdan kurtulmayı amaçlar.

Güzel günlerimizin fark etmeden geçip gitmesine izin veririz; ancak kötü günler gelince öbürlerinin geri gelmesini dileriz.

Hayatın ilk kırk yılı bize metni verir; sonraki otuz yıl ise ona şerh yazar.

İnsanın ne olduğu, mutluluğuna neye sahip olduğundan çok daha fazla katkıda bulunur.

Eğitim gençler için bir dizgin, yaşlılar için bir teselli, yoksullar için bir zenginlik, zenginler için bir süstür.

Varlığında farkına bile varmadığımız ölüm nasıl kötü olabilir?