Owidiusz

Biografia

Owidiusz, właściwie Publiusz Owidiusz Nazo, był rzymskim poetą, ostatnim z wielkich poetów epoki Augusta. Urodził się w 43 roku p.n.e. w Sulmonie, w górach na wschód od Rzymu, w starym rodzie ekwitów, a ojciec wysłał go do Rzymu na studia retoryczne, by zrobił karierę w sądach i urzędach. Sprawował kilka pomniejszych urzędów, ale porzucił je dla poezji, a jego dowcipne wiersze miłosne, Amores, Heroidy, listy bohaterek mitów do mężczyzn, którzy je porzucili, i żartobliwy podręcznik uwodzenia, Sztuka kochania, uczyniły go najmodniejszym poetą Rzymu.

Jego największe dzieło, Metamorfozy, opowiada w piętnastu księgach około dwustu pięćdziesięciu mitów o przemianach, od stworzenia świata po ubóstwienie Juliusza Cezara. W 8 roku n.e. August nagle zesłał go do Tomis nad Morzem Czarnym, w dzisiejszej Rumunii, za to, co Owidiusz nazwał poematem i pomyłką; poematem była Sztuka kochania, a pomyłki nigdy nie wyjaśniono. Na wygnaniu napisał żałobne Żale i Listy znad Morza Czarnego, na próżno błagając o pozwolenie na powrót, i zmarł w Tomis około 17 roku n.e. Metamorfozy stały się jedną z najbardziej wpływowych książek literatury i sztuki europejskiej, źródłem dla Dantego, Chaucera, Szekspira i niezliczonych malarzy.