Juwenalis

Biografia

Juwenalis, właściwie Decimus Iunius Iuvenalis, był rzymskim poetą, najzajadlejszym satyrykiem starożytnego Rzymu. Niemal nic pewnego nie wiadomo o jego życiu: urodził się prawdopodobnie w Akwinum, na południe od Rzymu, około połowy I wieku, a poeta Marcjalis, jego przyjaciel, skierował do niego trzy epigramy. Na początku II wieku, za cesarzy Trajana i Hadriana, wydał szesnaście satyr wierszem, zebranych w pięciu księgach. Późna i niepewna tradycja mówi, że na starość zesłano go do Egiptu za wyszydzenie dworskiego faworyta.

Jego satyry z płomiennym oburzeniem atakują chciwość, zbytek, pochlebstwo i zepsucie społeczeństwa rzymskiego i opisują hałas, niebezpieczeństwa i upokorzenia życia w wielkim mieście. Satyra dziesiąta, o marności ludzkich pragnień, dała światu dwa z najsłynniejszych zwrotów łacińskich, chleb i igrzyska oraz w zdrowym ciele zdrowy duch, a szósta pyta, kto będzie pilnował samych strażników. Odkryty na nowo w średniowieczu i renesansie, ukształtował satyrę kolejnych stuleci, a Samuel Johnson oparł swoje poematy London i The Vanity of Human Wishes na trzeciej i dziesiątej satyrze Juwenalisa.